Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
FASSAL
Dedikoducu. Herkesin kusurunu sayıp döken. * İnsanları medh ü sena eden kimse.
-
FASSAS
Yüzük taşı yapan kimse.
-
FASUR
Gümüş tabak.
-
FASYE
Darlıktan ve belâdan kurtulmak.
-
FAT'E
Vurmak. * Yarmak. * Cimâ etmek. * Yere vurmak.
-
FATANET
(Fetânet) Zihin açıklığı. Çabuk kavrayış ve anlayış. Sağlam anlayış. Fıtnetlik. * Müteyakkız oluş. * Peygamberlerin sıfatlarından biridir.
-
FATH
Yassı ve enli olmak.
-
FÂTİH
Açan, fetheden. Teshir eden, zapteden. * Kapıları selâmet üzere açan, Cenab-ı Hak.
-
FÂTİH SULTAN MEHMED HAN
(1432 - 1481) En meşhur Osmanlı Padişahlarındandır. ll. Murat Han'ın oğlu ve ll. Bayezid Han'ın babası ve 7. pâdişahtır. Edirne'de doğmuş ve Gebze'de vefat etmiştir. Resul-i Ekrem'…
-
FÂTİHA
Bir şeyin başlangıcı, ibtidası. * Mübaşeret. Başlamak. * Karar vermek. * Bir duânın sonunda veya duâya başlarken Fâtiha Suresini okumayı hatırlatan ifade. * Kur'an-ı Kerim'in birin…
-
FÂTİHA-İ KELÂM
Sözün başlangıcı.
-
FATİK
(C: Fitâk) Çeri ve öncü olan kimse.
-
FATİK(E)
(C.: Futtâk-Fevatik) Eline fırsat geçtikçe adam öldüren kimse.
-
FATİM
Sütten kesilmiş çocuk.
-
FATİN
(Fitne. den) Fitne çıkaran. Dinden çıkarıp azdıran. İğfâl eden.
-
FATİN-ÜL ASR
Asrın en zeki, anlayışlı ve akıllısı.
-
FATİN(E)
(Fıtnat. dan) Anlayışlı, akıllı, zeki, uyanık.
-
FATÎR
Tâze şey. * Mayalanmış hamur.
-
FATİR
Durgun, füturlu, gevşek. * Ilık, az sıcak.
-
FATIMAT-ÜZ ZEHRA
Hz. Resul-i Ekremin (A.S.M.), Hz. Hatice'den doğma kızı. Hicretten 18 yıl önce doğmuş, Hz. Ali ile evlenmiş ve Hz. Hasan ve Hüseyin'in vâlideleri olmuştur. Peygamberimizden (A.S.M.…
-
FATIMÎ
(Fâtımiyye) Hz. Fatıma Sülâlesinden olmak iddiasında bulunan, önce kuzey Afrika, sonra Mısırda hükümet süren sülâleye mensub meliklerin takındıkları isimdir. (Mi: 910-1171) İsmâili…
-
FATIN
(Fıtnat. dan) Fıtnat sahibi, zihni açık, uyanık. İleri derecede akıllılık.
-
FÂTIR
Benzeri bulunmayan şeyi yaratan. Hârika üstün san'atiyle yaratan. Halkedici Allah (C.C.)
-
FÂTIR SURESİ
Kur'an-ı Kerim'in 35. suresi. Melâike Suresi de denir. Mekkîdir.
-
FÂTIR-ÜS SEMÂVÂT
Gökleri yaratan, Allah.
-
FATK
Kırma, ayırma, yarma, çatlatma. * "Kasık yarığı" denilen bir hastalık. * Elbisenin dikişlerini sökmek.
-
FATM
Kesmek.
-
FATR
Bir şeye başlamak. * İcab eylemek. * Yarık, çatlak. * Yarmak. * Yaratmak. * Oruç tutanın orucunu açması.
-
FATUR
Oruç bozacak şey.
-
FATV
Bir şeye el ile vurmak. * Cimâ etmek.
-
FAVÎNA
Ud-us salib dedikleri nesne ki iki sınıftır; biri erkek olup uzundur, biri dişidir ki ondan kısa olur ve ikisi de kafasızdır.
-
FAVORİ
Fr. Sakalın kulak hizasından yanağa doğru inen kısmı. * Bir müsabakayı kazanacağı tahmin edilen şahıs, takım veya hayvan.
-
FAY
Fr. Arazide meydana gelen ve bir tarafı yüksek, bir tarafı alçak olan büyük yarık.
-
FAYİH
Kendiliğinden dağılan güzel koku.
-
FAYİHA
(C.: Fevâyıh) Meyve ve çiçek kokusu. * Güzel kokulu nesne.
-
FAYIK
Yüce, âli.
-
FAYSAL
Karar. Hüküm. Fasıl. Hall. (Bak: Fasl)
-
FAZ
Fr. Ardı ardına gelen değişikliklerin her biri. Safha.
-
FAZ' (FEZÂA)
Şiddet. * Miktarından tecâvüz etmek, ölçüsünü aşmak. Rezillik etmek.
-
FAZA
Karışık.