Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
FE'FE'
Bir söz söylerken, dile "fe" harfi gelip, her kelimenin başına "fe" getirerek söylemek.
-
FE'FEE
Dilini "fe" lâfzına döndürmek.
-
FE'S
İki yüzlü balta. * Balta ile vurmak.
-
FE'V (FE'Y)
Yarmak. * Koparmak. * İki dağ aralığı.
-
FEAME (FEUME)
Dolu olmak.
-
FEC'
Bir kimsenin, musibetten dolayı elemli olması. * İncinmek. * Tasalı olmak, kederli ve hüzünlü oluş.
-
FEC'ET
Birdenbire.
-
FECA
Kirişi çıkmış yay.
-
FECAAT
(Fecâet) Merak edilecek hâl, kederlenecek kötü durum. Felâket.
-
FECACE (FİCÂCE)
Çiğlik, hamlık.
-
FECAYİ'
(Fecîa. C.) Belâlar, musibetler, felaketler.
-
FECC
(C.: Ficâc) Açık yer. İki dağ arasındaki geniş yol. Tarik-i vâsi'.
-
FECCAC
Döşek döşeten. * Erkek, zevc.
-
FECERE
(Facir. C.) Günah işleyenler, günahkârlar, zinakârlar, fâcirler.
-
FECFAC (FECÂFİC)
Çok söyleyen.
-
FECÎ'
Çok acı veren, acıklı.
-
FECÎA
(C.: Fecâyi') Belâ, felâket, âfet, musibet, fâcia.
-
FECİR
(Bak: Fecr)
-
FECM
Geniş. * Bevletmek, işemek.
-
FECR
Tan yerinin ağarması. Şafak. Sabah vakti, güneş doğmadan evvel şarkta hâsıl olan kızıllık. * Bir şeyi genişçe ikiye ayırmak. * Günah işlemek. Fücur ve fısk işlemek. Yalan söylemek.…
-
FECR SURESİ
Kur'an-ı Kerim'in 89. suresi.
-
FECR-İ ÂTÎ
Gelecekteki fecr. 1908 meşrutiyet inkılâbından sonra Servet-i Fünun mecmuası etrafından toplanan bir kısım gençlerin kurmak istedikleri ekolün (cemiyetin) adıdır.
-
FECR-İ KÂZİB
(Bak: Fecr-i sâdık)
-
FECR-İ SÂDIK
Sabaha karşı şark ufkunda yayılmaya başlayan beyaz bir aydınlık. Bunun mukabili birinci fecirdir ki, bir aydınlıktan sonra tekrar aydınlık gider. Bu birinci aydınlığa fecr-i kâzib…
-
FECS
Büyüklenmek, ululanmak, kibirlenmek.
-
FECVA
Kirişi çıkmış ve ayrılmış olan yay.
-
FECVE
Avlu. * Genişlik.
-
FED'A
El ve ayağı eğri olan kadın. (Müz: Efdâ)
-
FEDÂ-YI CÂN
Canını verme, canını fedâ etme, kendini kurban etme.
-
FEDA'
El ve ayağın eğilmesi.
-
FEDAÎ
Dâvası ve gayesi uğruna herşeyini çekinmeden feda edebilen.
-
FEDAKÂR
f. Her türlü zahmetlere göğüs gererek dâvası uğruna sebat eden.
-
FEDAKÂRANE
f. Canını ve herşeyini feda eder derecesinde. Her türlü eziyet ve zahmetlere göğüs gererek, dâvası uğruna sebat edene yakışacak surette.
-
FEDAKİL
Emirlerin büyükleri.
-
FEDAME (FEDUME)
Yorgunluk. * Tembellik.
-
FEDAVİYYE
Fedailer. Fedai takımı, serdengeçtiler.
-
FEDDAD
şiddetli ses. Ekinci. * Çoban.
-
FEDDAN
(C: Fedâdin) Bir çift öküz. * Bir günde bir çift öküzle sürülebilen arazi. * Daha çok mısırda yer ölçülerinde kullanılan bir kelime.
-
FEDEK
Irak diyarında bir beldenin adı.
-
FEDERAL
Fr. Bir devletler federasyonu ile alâkalı, yahut ona ait.