Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
LAKAF
Duvar yıkılmak.
-
LAKANE
Zeki ve seri anlayışlı olmak.
-
LAKANIK
Sucuk gibi içi doldurulmuş olan şey.
-
LAKAT
Yabandan toplanan nesne. * Mâdende bulunan gümüş ve altın parçaları.
-
LÂKAYD
Kayıtsız. Alâkasız. Karışmayan. Kıymet ve ehemmiyet vermeyen. Aldırış etmeyen.
-
LÂKAYDANE
Kayıtsız ve alâkasızca. Mühimsemiyerek.
-
LÂKAYDÎ
Kayıtsızlık, ilgisizlik, alâkasızlık.
-
LÂKELÂM
Hiçbir diyecek yok.
-
LAKF
Yutmak, bel etmek.
-
LAKH (LAKÂH)
Davar yüklü olmak.
-
LAKÎ
(Lâkıy) İtibarsız ve değersiz, zelil kimse. * Önemsiz ve kıymetsiz şey.
-
LAKÎM
Yontulmuş veya yonulmuş.
-
LÂKİN
Amma. Fakat. Ancak. şu kadar var ki.
-
LÂKİNNE
İstidrak edatıdır. İdrak istemek, anlamak istemek edatıdır ve bulunduğu kelimede bir şeyin anlamak istendiğini bildirir. Evvelki sözden neş'et eden bir tevehhümü kaldırmak için kul…
-
LÂKİŞE
Tutmaç aşı.
-
LAKÎT(A)
Yerden kaldırıp alınmış ve sahipsiz kalmış bir şey. Sokakta bulunan mal, para. * Sokağa atılmış yeni doğmuş çocuk. (Bak: Lukata) * Üzerine ansızın gelinen kuyu.
-
LÂKIH
(C: Levâkıh) Ağaca su yürüten rüzgâr. * Yağmur yağdıran rüzgâr. * Karnında yavrusu olan hamile deve.
-
LÂKIS
Kötüleyici ve ayıplayıcı kimse.
-
LAKK
Vurmak.
-
LAKLAK
(C.: Lekâlik) Leylek.
-
LAKLAKA
Leylek sesi. * Hareketten ve ıztıraptan dolayı çıkan ses. * Şiddetli ses ve galebe ile çağrışmak. * Boş ve mânasız söz.
-
LAKLAKIYYAT
(Laklaka. C.) Faydasız, boş lâkırdılar; mânâsız sözler.
-
LAKM
Çabuk çabuk yemek yemek. Yutmak. * Seddetmek.
-
LAKN
Anlamak. Fehmetmek. Çabuk kavramak.
-
LAKPÜŞTE
f. Kaplumbağa.
-
LAKS
Yakmak. * Almak.
-
LAKT
Dermek, toplamak, cem'etmek. * Ansızdan bir nesneye yetişmek.
-
LAKVE
Ağız çarpılması.
-
LÂL
f. Dilsiz. Söz söyleyemiyen.
-
LÂL Ü EBKEM
Şaşa kalmış. Sükuta mecbur olmuş. Susmuş.
-
LALA
f. Osmanlı İmparatorluğu zamanında sadrazamlar hakkında "Atabek" karşılığı olarak kullanılan bir tâbir olduğu gibi, şehzâdelerin mürebbilerine de bu ad verilirdi. * Saraya alınan a…
-
LALE
Lâle denen meşhur çiçek. * Vaktiyle suçluların ve delilerin boynuna takılan halka. * İncir koparmak için ucu çatallı değnek.
-
LALEFAM
f. Lâle renginde. Rengi lâlenin rengine benzeyen.
-
LALEGUN
f. Lâle renkli. Pembe.
-
LALEHADD
f. Lâle yanaklı. Yanakları pembe renkte olan.
-
LALEK
(Lâlekâ) f. Taç. * Papuç, ayakkabı. * Horoz ibiği.
-
LALERENK
f. Lâle renginde olan. Lâle renkli. Pembe.
-
LALERUH
f. Lâle yanaklı. Yanağı lâle gibi pembe olan.
-
LALERUHSAR
f. Lâle yanaklı, al yanaklı.
-
LALESAR
f. Lâlelik. Lâlebahçesi. * Sığırcık kuşu.