Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
NÂ-EVS
f. Manastır, kilise.
-
NA-FERCAM
f. Asıl ve esastan âri olan, akibetsiz olan. Faydasız.
-
NA-GEHAN
f. Birdenbire, ansızın, âniden.
-
NA-GÜŞADE
f. Kapalı, açılmamış.
-
NA-GÜVAR
(Nâ-güvâre) f. Midede zor hazmolunan şey. Sindirimi zor. * Yenilmesi veya içilmesi acı olan şey.
-
NA-HAH
f. İstemeyerek, râzı olmayarak. Zoraki.
-
NA-HAK
f. Haksız, beyhude, boş.
-
NA-HANDE
f. Câhil, ümmi, okumamış.
-
NA-HAST
f. İsteksiz. İstenilmemiş. İstemeden.
-
NA-HEMTA
f. Denk ve eşit olmayan. Müsavi olmayan.
-
NA-HEMVAR
f. Eğri, düz olmayan. * Uymayan, mutabık gelmeyen. * Uygunsuz.
-
NA-HENCAR
f. Doğru olmayan.
-
NA-HOŞ
f. Hoş olmayan, hoşa gitmeyen.
-
NA-HOŞ-GÜVAR
f. Hazmı zor, sindirimi güç. Tatsız.
-
NA-HOŞÎ
f. Nahoşluk, fenalık, iğrençlik. Hoşa gitmemeklik.
-
NA-HOŞNUD
f. Razı ve hoşnud olmayan. Gayr-i memnun.
-
NA-HUDA
f. Allah'tan korkmaz. * Gemi kaptanı.
-
NA-İNSAF
f. İnsafsız. İnsafı bulunmayan.
-
NA-KA'RYAB
f. Dibi bulunmayan, dipsiz.
-
NA-KABİL
f. Mümkün olmayan. Kabil olmayan. * Câhil, kabiliyetsiz.
-
NA-KABUL
f. Kabiliyetsiz, istidatsız.
-
NA-KÂFİ
f. Kâfi olmayan. Yetersiz, kâfi değil.
-
NA-KÂM
f. Muradına eremeyen, tali'siz. Arzusuna kavuşamayan.
-
NÂ-KÂMÎ
f. Mahrumiyet, bahtsızlık. isteğine kavuşamama.
-
NA-KÂRE
f. Bir işe yaramaz olan.
-
NA-KASTE
f. Eksiksiz, noksansız. Tamam.
-
NA-KERDE
f. Yapılmamış, olmamış.
-
NA-KES
f. Hasis olan. * Zelil, insaniyetsiz, alçak, deni.
-
NA-KESAN
(Nâ-kes. C.) Alçaklar, âdi insanlar, insaniyetsiz kimseler. * Cimriler, tamahkârlar, pintiler, hasis kişiler.
-
NA-KESÂNE
f. Alçakçasına. * Cimrilik ve tamahkârlıkla.
-
NA-LAYIK
f. Lâyık olmayan.
-
NA-MA'DUD
f. Sayılmaz, çok. Sayısız.
-
NA-MA'KUL
f. Akla uygun gelmeyen. Akıl almayan. Mâkul olmıyan.
-
NA-MA'LUM
f. Bilinmiyen, bilinmemiş, ma'lum olmayan.
-
NA-MA'RUF
f. Tanınmayan, bilinmeyen, ma'ruf olmayan.
-
NA-MAĞLUB
f. Yenilmez, mağlub edilmez.
-
NA-MAHDUD
f. Hudutsuz, sınırsız, sonsuz.
-
NA-MAHREM
f. Aralarında evlenmeğe mâni olacak kadar yakınlık bulunmayan. Şer'an evlenmeğe mâni akrabalığı olmayan erkek veya kadın. * Yabancı.
-
NA-MAHREMİYET
f. Namahremlik.
-
NA-MAHSUR
f. Sonu olmayan, sınırlanmamış, sonsuz.