Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
UCCAB
(C.: Eâcib) Şaşırıp taaccüp edecek nesne.
-
UCCET
Kaygana aşı.
-
UCD
Atın kuvvetli olması.
-
ÜCEM
(Ecme. C.) Sık ağaçlık yerler.
-
UCFET
Kuru üzüm çekirdeği.
-
UCLE
Acele ile ve çabuk yapılan iş.
-
UCM
Araptan gayrisi. Arap milletinden olmayanlar. * (Acmâ. C.) Dilinde tutukluk olanlar.
-
UCME
Dil tutukluğu. Tutuk tutuk kekeliyerek konuşma. * Acemlik.
-
ÜCRA
f. Pek uçta ve kenarda olan. Uzak. (Bu kelime, Arapça zannedilerek "hücra" yazılması yanlıştır.)
-
UCRE
(C.: Ucer) Ağaç boğumu. * Düğme. * Bedenin tomur kabaran yeri. * Ayıp.
-
ÜCRET
Hizmet karşılığı verilen şey.
-
UCRUF
(C.: Acârif) Uzun ayaklı karınca.
-
ÜCUM
Kale.
-
ÜCÜMM
Medine ehlinin taştan yaptıkları hisar. * Sığınacak yer. * Damlı dört köşeli ev.
-
ÜCUN
Suyun renginin ve tadının bozulması.
-
ÜCUR
(Ecir. C.) Ecirler, sevablar.
-
ÜCURAT
(Ücret. C.) Ücretler.
-
UD
Meşhur bir sazın adı. * Bir hoş kokulu buhur. * Ağaç parçası. * Budak.
-
UD'İYYE
(C.: Eda'i) Mesel, hikâyat. * Bilmece, yanıltmaç.
-
UDAL
Katı, şiddetli. * Pek zor. * Ağır hastalık.
-
UDAT
Düşman.
-
UDDET
Gelecek zamanın hâdiseleri için, darlığa düşmemek için mal ve silâh gibi şeylerde hazırlık. Mühim levâzımat. * İstidad. * Gençlerin yüzlerinde çıkan sivilce.
-
ÜDEBA
(Edib. C.) Edibler, edebiyatçılar. * Edeb sâhibleri. Zarif kimseler.
-
UDHİY
Deve kuşu yumurtası.
-
UDHİYE
Cenab-ı Hakk'ın rızası için kurban niyetiyle kesilen hayvan.
-
UDHUKE
Gülünç şeyler. Komedi.
-
UDHUKEPERDÂZ
f. Güldürücü, komik.
-
UDİ
İnce taştan kapak.
-
UDİKA
Demir çengel.
-
UDLET
(C.: Uzul) Zahmet, meşakkat. * şiddet.
-
UDLUL
Doğru yoldan sapma. İslâmiyetten ayrılma, sapıtma.
-
UDM
Ekmek katığı.
-
UDME
Buğday renklilik. * Beyazı çok olan deve.
-
UDMUS
Karanlık.
-
UDRE(T)
Yel inip hayası büyümek.
-
UDRİC
Sarı kaftan. * Hızlı ve çok yürüyen at.
-
UDTUMME
Kişinin aslı.
-
UDUBE
Keskinlik.
-
UDUL
Yoldan çıkma, dönme, sapma. * Vazgeçme. * (Âdil. C.) Âdiller, âdil olanlar.
-
UDVA'
Kuru, sert yer. * Üzerine oturulduğunda rahat olmayan yer. * Evin uzak olması.