Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ZECA
(Zecven - Zeccâ - Eczâ) Sevketmek, yürütmek. * Def etmek.
-
ZECA'
Hüküm geçmek. * Kolaylık.
-
ZECC
Süngünün arkasıyla vurmak. * Atmak. * Deve kuşunun yelmesi.
-
ZECCA'
Adımı birbirinden uzak olan.
-
ZECCAC
Şişeci. Camcı. Sırça işleri yapan.
-
ZECEC
Kaşın uzun ve ince olması.
-
ZECEL
Avaz, ses, savt. * Mübâlağa ile çağırmak.
-
ZECL
Atma.
-
ZECME
Kelime.
-
ZECR
Menetme, engel olma. Nehyetme. * Zorlama, zorla yaptırma. * Önleme. Sıkma. * Kovma. Eziyet etme. * Angarya olarak çalıştırma. * Köpek balığı. * Çağırma. * Sürme.
-
ZECRE
Çağırmak, bağırmak, sayha. * Men'etmek, engel olmak.
-
ZECREN
Zorlayarak, zorla. * Ceza olarak. * Engel olarak, menederek.
-
ZECRÎ
Cebren, zorlayıcı olarak.
-
ZED
"Vurucu, vuran" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Guş-zed $ : Kulağa çalınan. Zeban-zed $ : Yayılmış söz.
-
ZEDE
(Zed) f. Birleşik kelimeler yapılarak, "vurulmuş, çarpılmış, tutulmuş" manalarına gelir. Meselâ: Musibet-zede $ : Musibete uğramış.
-
ZEDEGÂN
(-zede. C.) f. Tutulmuşlar, çarpılmışlar, uğramışlar mânalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır.
-
ZEDERGÂH
(Bak: Zidergâh)
-
ZEELAN
Yab yab yürümek.
-
ZEFER
Ağaca vurulan payanda, destek.
-
ZEFERAT
Soluk almalar.
-
ZEFF
Kişinin nikâhlısını kocasına teslim etmek.
-
ZEFİF
Çabuk davranan. Çevik. * Deve kuşunun yelmesi. * Gelini kocasına göndermek. * Hızla gitmek.
-
ZEFİR
Çok şiddetli ses. * Hıçkırıkla nefes vermek. Göğüs geçirmek. * Ağlatmak. * İnlemek. * Ateş gürültüsü. * Eşek anırtısının evveli. * Belâ.
-
ZEFİRR
Uzun boylu yiğit. * Kuvvetli deve.
-
ZEFN
Raksetmek, dansetmek.
-
ZEFR
Yükseltmek. * Yük getirmek.
-
ZEFUR
Kir, pas, vesah.
-
ZEFZEFE
Titreme, sarsılma.
-
ZEGAB
Kuş yavrusunun üstünde olan sarıca tüyler.
-
ZEGAN
f. Çaylak.
-
ZEH-DAN
f. Döl yatağı, rahim.
-
ZEHAB
Gitmek. * Zihnen bir yola sapmak. Yanlış düşünce. Bir fikre uymak. Zan.
-
ZEHADET
Dünyadan, yâni nefsanî, fani ve fena şeylerden çekinmek. Zâhidlik. Sıkı sıkıya dine bağlılık.
-
ZEHAİR
(Bak: Zahair)
-
ZEHARİF
(Zuhruf. C.) Yalancı süsler, yaldızlar, gösterişler. * Sahte süsler.
-
ZEHDER
Çakır doğan. * Doğan yavrusu. * Bir atın adı.
-
ZEHEB
Altın.
-
ZEHEB-İ ZÂİB
Eriyen altın.
-
ZEHEBÎ
Altına ait. Altından yapılma.
-
ZEHEM
Yağlı ve kirli olmak.