Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ZİBL
Süprüntü. Gübre.
-
ZİBNİYE
Zorla def'edici, zorla kovan.
-
ZİBR
Mektup. Kitap.
-
ZİBRAK
Sarartmak.
-
ZİCAC
Karanfil.
-
ZİCAN
Meyletmek, eğilmek.
-
ZİCC
Yumuşaklıkla def'etmek. Tatlılıkla kovmak.
-
ZİDA(Y)
Cilâlayıcı, temizleyip parlatıcı.
-
ZİDB
(C.: Ezdâb) Nasip, kısmet.
-
ZİDE
(Zidet) : f. "Çoğalsın, artsın" anlamlarına gelir ve duâ ve temennilerde bulunmak üzere kullanılır.
-
ZİDET FAZLUHU
Bilgisi artsın, fazlı çok olsun!
-
ZİDK
Sıdk, doğruluk.
-
ZÎF
Kenar, nâhiye, cânip, taraf.
-
ZİFAF
Gerdeğe girmek. Gerdek.
-
ZİFAN
Öldürücü zehir.
-
ZİFF
Deve kuşunun yeleklerinin küçüğü.
-
ZİFİL
Katran.
-
ZİFR
(C: Azfâr) Kir, pas. * Yük. * Kırba. (Kırba götürenlere "Zevâfir" derler.)
-
ZİFRA
(C.: Zifâri) Devenin kulağı ardında terleyen yer.
-
ZÎFÜNUN
Çok şeyler bilen, mehâret sâhibi olan, fen sâhibi.
-
ZÎH
(C.: Züyuh-Ezyâh) Çok kıllı erkek sırtlan. (Müe: Zeyhâ)
-
ZİH
f. Kiriş. * Yay kirişi. * Kenar çizgisi. * Kaytan, şerit.
-
ZİHAF
Çokluk. * Süstlük ve zayıflık ile yürümek. * Edb: İbarede uzun okunulması gereken bir sesli harfin, vezin zarureti ile kısa okunuşu. (Bunun zıddı: İmâle'dir)
-
ZİHAM
Kalabalık, sıkışıklık.
-
ZÎHASSA
Hassalı, özellik, hususiyyet sâhibi.
-
ZİHBE
(C. Zihâb) Yağmur katresi.
-
ZİHİ
f. Ne güzel. Ne iyi. Aferin.
-
ZİHİN
(Zihn) Anlama, bilme, hatırlama kuvveti. Anlama kuvvet ve istidadı. Hıfz kabiliyeti. (Bak: Dimağ)
-
ZİHLAF
Tehir etmek, sonraya bırakmak. * Uzaklaştırmak, ırak etmek.
-
ZİHN-İ MAHDUD
Dar zihin.
-
ZİHNEN
Zihin ile, düşünerek, akıl ile.
-
ZİHNÎ
(Zihniyye) Zihinle alâkalı. Zihne âit.
-
ZİHNİYYÂT
Zihne ait hususlar. Zihinle ilgili meseleler.
-
ZİHNİYYET
Düşünce. Düşünce yolu. * Anlayış. * Kafa.
-
ZÎK
Yaka kenarı.
-
ZİKÂR
(Zeker. C.) Erkekler.
-
ZÎKARED GAZVESİ
Zîkared, Gatafan diyarı civarında oniki mil mesafede bir kuyudur. Rivayete göre Medine ile Hayber arasında ve Şam yolu üzerindedir ve Medine'ye iki konak mesafededir. Bu Zîkared ku…
-
ZİKE
Silâh.
-
ZİKİR-HÂNE
Allah'ın çok çok zikredildiği yer. Mescid, câmi. Ehl-i tarikatın toplanıp Allah'ı zikrettikleri yer. Tekke.
-
ZİKR
(Zikir) Anmak, hatırlamak. Anılmak. * Allah'ı (C.C.) çok çok anıp azametini düşünmek ve esmâ-i hüsnâsını okuyup tefekkür etmek. * Kur'ân-ı Kerim'in bir ismi.(İ'lem eyyühel aziz! To…