Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
A'SAR
(Asr. C.) Asırlar. Yüzyıllar.
-
A'ŞAR
(Öşür. C.) Öşürler. Arazi mahsüllerinden alınan onda bir nisbetindeki vergiler. * Mahsül alan zengin müslümanların zekâtları.
-
A'SÂR-I SÂLİFE
Geçmiş yüzyıllar. Geçmiş asırlar.
-
A'ŞARÎ
Ondalığa âit. Öşür hesapları nev'inden. On sayıları. Ondalık.
-
A'SEF
Zulmedip zorla birşey alan.
-
A'SEL
Eğri olan şey. Eğri dişli veya bacaklı kimse.
-
A'SEM
Eli bileğinden kurumuş kimse.
-
A'SER
Çok zor ve çetin olan, dayanılması çok zor. * Solak.
-
A'TAF
(Atf. C.) Meyiller. * Merhametler, şefkatler, lütuflar, ihsanlar.
-
A'VAK
(Avk. C.) Mani olmalar. Alıkoymalar, durdurmalar. Vazgeçirmeler.
-
A'VAM
Yıllar. Seneler.
-
A'VAN
Yardımcılar. Etbâlar.
-
A'VAZ
Karşılıklar. Bedeller. (Bak: İvâz)
-
A'VEC
Eğri büğrü.
-
A'VED
Ençok faydalı.
-
A'VER
Tek gözlü. Bir gözü kör. Yek-çeşm.(Âhirzamanda gelecek Süfyan adındaki bir zâlimden "Aver" diye rivayetlerde bahsedilmesi, sadece dünyayı görecek bir gözü olduğu ve âhireti görecek…
-
A'VEZ
Mânâsı anlaşılmayan şey. * Anlaşılması zor olan şiir.
-
A'YA
En kudretsiz, kabiliyetsiz. İktidarı hiç olmayan.
-
A'YAD
(İd. C.) Bayramlar.
-
A'YAN
(Ayn. C.) Gözler. * Bir yerin ileri gelenleri. * Meclis âzaları. Senato âzaları. * Muayyen ve müşahhas olan şeyler. * Altınlar. * Kaymakam.
-
A'YAN-I SÂBİTE
Tas: İlm-i İlâhide eşyanın ezelden beri sâbit olan sûret ve hakikatları. Mevcudat-ı ilmiye. (Bak: Adem-i hâricî)
-
A'YAR
(Ayr. C.) Eşekler.
-
A'YEN
Büyük ve iri gözlü. * Bakılan yer. * Çok açık, pek belli, bâriz.
-
A'YES
(C.: İys) Beyaz deve.
-
A'YÜN
(Ayn. C.) Gözler, aynlar. * Çeşmeler, pınarlar. Menba'lar.
-
A'ZA
(Uzv. C.) Bedenin her bir uzvu. * Bir cemiyete mensup kimse.
-
A'ZA-YI DÂHİLİYE
İç organlar.
-
A'ZAM
Çok büyük. En büyük. Daha büyük.
-
A'ZAM-I ESBAB
Sebeplerin en büyüğü.
-
A'ZAMÎ
En fazla, en çok, nihayet derecede.
-
A'ZAMİYYET
En fazla oluş. En fazlalık.
-
A'ZAR
(Özr. C.) Özürler, mâniler, bahaneler, engeller.
-
A'ZEB
Karısı olmayan erkek.
-
A'ZEL
Yalnız veya silâhsız bulunan.
-
AB
Kusur, ayıp, noksanlık.
-
AB-BERİN
f. Akarsu ve şelâle kenarlarında suyun tazyikle akmasından meydana gelen içi oyuk kovuk.
-
AB-CAME
f. Su kabı.
-
AB-ÇERA
f. Kahvaltı.
-
AB-DEST
f. Namaz ve sair dini ibadetler için usulüne uygun olarak, el, ağız, burun, yüz, dirseklere kadar kolları ve topuk kemiği üzerine kadar ayakları üçer defa yıkamak ve kulaklara, baş…
-
AB-ENDAM
f. Güzellik. Güzel endam.