Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ANEN FE ANEN
Zamanla, gittikçe, devamlı.
-
ANESE
Ünsiyet etmek. Karşılıklı görüşmek, arkadaş olmak, yakınlık göstermek. (Vahşetin zıddı)
-
ANEŞNEŞ
Uzun boylu.
-
ANESTEZİ
yun.Tıb: Bütün vücutta veya vücudun bir kısmında hislerin az veya çok miktarda kaybı.
-
ANET
Günah. Zinâ . * Helâk. * Fesâd. * Meşakkat. * Kalb darlığı. * Hata. Galat. * Tıb: Kırılan bir kemiğin sarıldıktan sonra tekrar kırılması.
-
ANEZE
Ucu demirli uzun ağaç, (ki asâdan uzun, süngüden kısa olur.)
-
ANFE
Dudak altında biten kıllar.
-
ANGÂH
(Angeh) f. O vakit. Ondan sonra.
-
ANGARYA
yun. Ücretsiz olan iş. Meccanen görülen iş. Baştan savma görülen iş. (Bak: Suhre)
-
ANGLİKAN
İngiliz kilisesine bağlı kimse.(Anglikan Kilisesine Cevap:Bir zaman bî-aman İslâmın düşmanı, siyâsi bir dessas, yüksekte kendini göstermek isteyen vesvas bir papaz, desise niyetiyl…
-
ANGLOSAKSON
Büyük Britanya'da yerleşen Germen ırkından aşiretlerin adı. * Ana dili İngilizce olan şahıs.
-
ANHA MİNHA
Şundan bundan, şöyle böyle ederek, şu bu, öteberi.
-
ANHÜ (ANHÂ)
Ondan. (İşaret zamiri).
-
ANHÜM
Onlardan (mânasına işaret zamiri).
-
ANHÜMÂ
Her ikisinden.
-
ANİ
(C: Anat-Unât) Mütevazi, alçak gönüllü. * Köle * Meşgul. * Iztırab çeken. Muztarib. * İşçi. * Müfettiş. * Tahsildar. (Müennesi: Aniye)
-
ANÎD
(İnad. dan) Çok inadçı. * Daima suyu akıp iyileşmeyen yara. (Bak: Anud)
-
ANÎDE
Kabile, ehl-i beyt.
-
ÂNİF
Yakında geçen. Pek yakın geçmişte.
-
ÂNİF-ÜL BEYÂN
Biraz evvel bildirilen, az önce beyan olunan.
-
ÂNİF-ÜZ ZİKR
Az önce bildirilen, biraz evvel tebliğ edilen.
-
ÂNİFE
Gençlik çağının başlangıcı.
-
ÂNİFEN
Yukarıda. * Az önce, biraz evvel.
-
ANİK
Çok nesne. * Devenin ancak dizini çekip yürüyebildiği kumlu yer.
-
ANİMİZM
Sosy: Ruhları İlâh sayan batıl bir din. Ruhlar cisimler gibi Allah'ın mahlukudur. Onun emirlerine tâbidir.
-
ANİN
f. Yağ çıkarmağa mahsus olan yayık.
-
ANİS
Şişman ve iri deve. * İhtiyar bekâr. * İhtiyar kız.
-
ANİSE
f. Sıkı bağlanmış. * Koyulaşmış, katılaşmış şey. (Kan ve mürekkeb gibi akıcı maddeler.)
-
ANİYE
(İnâ. C.) Yemek kapları, tabaklar, kap-kacaklar.
-
ANİZ
Iztırablı, muztarib.
-
ANK
Kapı, bâb. * Güzel, hoş, gökçek olmak.
-
ANKA
İsmi olup cismi bilinmeyen bir kuş. Çok büyük olduğu anlatılır. Zümrüd-ü Anka ve Simurg gibi isimlerle de anılır. * Uzun boyunlu kadın. * Arabdan bir kimsenin lakabı. * Zahmet, meş…
-
ANKA-MEŞREBANE
Anka meşrebi halinde, kanaat sahibi. Eski edebiyatta kanaat sahiplerine kinaye olarak söylenir.
-
ANKA-YI MAĞRİB
Zümrüd-ü Anka kuşu.
-
ANKAS
Erkek tilki yavrusu.
-
ANKE
Sağlam olan nesne. * Ahmak.
-
ANKEB
Erkek örümcek.
-
ANKEBET
(C.: Anâkıb) Dişi örümcek.
-
ANKEBUT
Örümcek.(Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın Ebubekir-i Sıddık (R.A.) ile küffarın tazyikinden kurtulmak için tahassun ettikleri Gar-ı Hira'nın kapısında iki nöbetçi gibi, iki g…
-
ANKEBUT SURESİ
Kur'an-ı Kerimin yirmidokuzuncu suresidir. Mekkidir. (Allahtan başkasına güvenenlerin, dünyayı avlamak için kurdukları teşkilâtını bir örümcek ağına benzeten, örümcek meseli zikrol…