Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
BANDIRA
İtl. Geminin hangi devlete ait olduğnu gösteren bayrak.
-
BANDO
Askeri mızıka takımı.
-
BANEVA
f. Zengin, mal, mülk sahibi. * Meşhur, şöhret bulmuş, ünlü, namdar.
-
BANG
f. Ses, sadâ, haykırma, bir ağızdan alkış.
-
BANG-İ NEMAZ
f. Ezan.
-
BANİ
Kurucu. Yapan. Yapıcı. Yaptırıcı. Binâ eden.
-
BANKA
İtl. Faizle para alıp veren, kredi, iskonto, kambiyo işlerini gören ticari kuruluş.Faiz dinimizde günahtır. Bankalar dar gelirlilerin paralarını faiz karşılığı toplar, zenginlere d…
-
BANKER
Fr. Çok zengin kimse. Büyük sarraf.
-
BANKET
Bir otomobili uçtan uca kaplayan ve tek parçadan ibaret olan oturacak yer. * Karayollarında asfaltın her iki yanındaki balastlı kısım.
-
BANKİZ
Kutub bölgelerinde deniz suyunun donmasıyla meydana gelen buzların tamamı. Bunlar ençok Kuzey Buz Denizinde görülürler.
-
BANKINOT
(Banknot) ing. Kâğıt para.
-
BANLİYÖ
Fr. Bir şehrin yakın çevresinde bulunan mahalle ve yerleşme yerleri.
-
BANT
(Band) Fr. Ensiz, uzun zarf.
-
BÂNÛ
f. Kadın, hatun, hanım. * Gelin. * Gülsuyu gibi şeylerin şişeleri.
-
BÂNÛ-Yİ MISIR
Zeliha.
-
BANÛC
f. Salıncak.
-
BANYOL
Bu kelime; zindan, hapishâne mânâlarında kullanılırdı. Buraya katiller, hırsızlar ve beylik esirlerin satışa yaramıyanları konurdu.
-
BÂR
f. Yük. Zahmet. Eziyet. Sıkıntı. * Def'a. Kerre. * Yemiş, meyve. * Sebeb-i masraf ve ıztırab olan şey. Kale duvarı. * İzin.
-
BAR-BER
f. Hamal, yük taşıyan kimse.
-
BAR-BERDAR
f. Sabırlı, tahammüllü. * Yük kaldıran. * Hamal.
-
BAR-DAR
f. Yüklenmiş, yüklü. * Gebe olan.
-
BAR-HANE
f. Yük yeri, yüklük. * Yolcu eşyası indirilecek ve saklanacak yer.
-
BÂR-I DİL
Gönül yükü, elem, keder, gam, hüzün.
-
BÂR-I GİRÂN
Ağır yük.
-
BÂR-I MİHNET
Eziyet. * Elem yükü.
-
BÂR-I SAKİL
Ağır yük.
-
BAR-KEŞ
f. Hamal, yük taşıyan. * Mütehammil, tahammül eden, sabırlı.
-
BAR-MEND
f. Yemiş veren, yemişli ağaç.
-
BAR-NAME
f. Eşya, yük pusulası.
-
BAR-SENC
f. Yük tartan, dirhem.
-
BAR-VER
f. Yemiş veren, meyvedar, verimli, meyve verici. * Mc: Faydalı, faydayı mucib, iyi netice veren. Yararlı.
-
BARAJ
Fr. Bir akarsuyun akışına mâni olmak için yapılan set.
-
BARAKA
İtl. Temelsiz küçük yapı.
-
BARAKLİT
(Bak: Faraklit)
-
BÂRÂN
f. Yağmur. Rahmet.
-
BÂRÂN Ü TEGERG
Yağmur ve dolu.
-
BÂRÂN-RİZ
f. Yağmur saçan, yağmur döken.
-
BÂRÂNÎ
f. Çivit mavisi renginde, Osmanlılar zamanında Selânik'te dokunan bir cins çuha. Yeniçeri ve Acemi oğlanlarına aralık ve ocak (erbain) aylarında verilen yağmurluk bârâniden yapılır…
-
BARAS
Tedavi edilmesi mümkün olmayan ve vücutta beyaz lekeler meydana getiren bir hastalık.
-
BARBAKAN
Fr. Emniyetle ateş etmek için sur duvarlarında açılan dar mazgal deliği. Kale kapılarının savunması için yapılan tahkimat.