Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
AGAŞTE
f. Bulaşmış.
-
AGAVAT
(Ağa. C.) Saray hizmetlerinde kullanılan harem ağaları.
-
AGAYAN
Ağalar.
-
AGAZ
f. Başlama. Mübâşeret.
-
AGBA
Daha küt, en küt. * Daha koyu, en koyu.
-
AGBER
Çok tozlu.
-
AGBEŞ
Boz renkli.
-
AGBİYA
(Gabi. C.) Ahmaklar, gabiler.
-
AĞDA
Bir kapta karıştırılıp pişirilerek koyulaşmış ve lüzucet kazanmış her nevi şeker vesaire.
-
AGDEF
Uzun ve sarkık kulaklı.
-
AGDİYE
(Gada ve Gıda. C.) Yenip içilecek gıdalar.
-
AGEL
(Bak: İkal)
-
AGENDE-GUŞ
f. Söz dinlemeyen, aldırmayan, alçak ve hayırsız kimse.
-
AGESTE
f. Islanmış, ıslak.* Bulaşmış.
-
AGFER
Mağfiret eden, bağışlayan, afveden.
-
AGFER-ÜL-GAFİRÎN
Afvedenlerin en çok afvedeni. (Allah).
-
AGİN
f. Dolu, doldurulmuş.
-
AGİŞ
f. İlişik, sarkık. * Uzatılmış.
-
AGİSNA
Bize imdad eyle, yardım ihsan eyle (meâlinde duâ.)
-
AGİYYE
İçine su biriken çukur.
-
AĞIL (AĞL)
Koyun, keçi vesair hayvanlara mahsus üstü açık, etrafı çit veya çalı çırpı ile çevrilmiş yer, mandıra.
-
AGIRRA
(Garîr. C.) Tecrübesizler, safdiller, acemiler. * Mağrurlar.
-
AĞIT
Mersiye. Ölen kimse için söylenen ve onu öven ve üzüntüyü anlatan şiir. Ölen için ağlama. (Müslümanlıkta ölenin arkasından aşırı ağlayıp dövünme iyi değildir.)
-
AGLAK
(Galak. C.) Kilitler. * Kapalı, anlaşılmaz şeyler.
-
AGLAL
Ağaçlar arasında akan su. (Bak: Eglâl)
-
AGLAZ
(Galiz. den) kaba ve galiz şeyler.
-
AGLEB
Daha galib. Çok kerre, ekseriya. Çoğu. ("Ağleben - Ağlebâ" şeklinde de kullanılır.)
-
AGLEB-İ HÜKEMÂ
Hakîmlerin çoğu. Hakîmlerin ekserisi.
-
AGLEB-İ İHTİMAL
Büyük bir ihtimal.
-
AGLEF
Sünnetsiz. * Sandıkta kapalı. * Mc: Katılaşmış, duygusuz kalb.
-
AGLEZ
(Galiz. den ism-i tafdil) Pekçok kaba ve galiz.
-
AGMA
Yıldız. Yıldız akması.
-
AGMAD
(Gımd. C.) Bıçak ve kılıç kınları.
-
AGMAK
Yukarı kalkmak, yükselmek, yukarıya meyletmek. * Buhar olup yukarı kalkmak, buharlaşmak.
-
AGMAR
(Gamr. C.) Yüce kimseler. * Seller. * (Gumr. C.) Bilgisizler, cahiller.
-
AGMAZ
(Gamz. C.) Göz yummalar, göz kırpmalar.
-
AGMAZ-UL AYN
(Egmaz-ul ayn) Gözü kapalı kimse. Çok müsamahakâr. Gafil.
-
AGNA
(Gani. den) Çok gani. En zengin.
-
AGNAM
(Ganem. C.) Koyunlar, keçiler. * Hayvanlardan alınan vergi anlamında kullanılan bir tabirdir.
-
AGNİYA
(Gani. C.) Zenginler, ganiler.