Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
AHZEN
Çok hüzünlü kederli. En tasalı, daha gamlı.
-
AHZER
Devamlı gözünü kırpan adam. * Ufak gözlü olan kimse.
-
AHZETMEK
Almak. Tasarrufuna dahil etmek. Tahsil etmek.
-
AİB
(Bak: Ayib)
-
AİD
Geri gelen, dönen. Râci. Dâir. * Bir kimse veya bir şeyle ilgili olan. * Hastayı ziyaret eden.
-
AİDAT
(Aide. C.) Gelirler, kazançlar. * Resim, vergi. İrad. Belirli sürelerde bir derneğe ödenmesi taahhüd edilen para.
-
AİDE
(C: Avâid - Aidat) Kâr, kazanç, fayda, gelir.
-
AİDİYYET
Alâkalılık, ilgililik. Aid olma. Birine mahsus olma.
-
AİK
(Aika ) Mâni'. Alıkoyan. Engel. Meşgale. Bir işten alıkoyup men ve sarfeden.
-
AİKA
(C. Avâik) Alıkoymaya ve te'hire sebep olan şey, mâni, engel.
-
AİL
Ailesini geçindiren, idare eden. Kalabalık ailesi olan. Fakir.
-
AİLE
Erkeğin karısı. * Ev halkı. * Akraba. * Aynı işte olan, aynı gaye için çalışanların hepsi.(Kadının aile hayatında müdür-ü dahilî olmak haysiyetiyle kocasının bütün malına, evlâdına…
-
AİLE-PERVER
f. Evine düşkün, ailesine düşkün.
-
AİLEVÎ
Aile ile ilgili.
-
AİNNE
(İnan. C.) : Dizginler.
-
AİR
Göz ağrısı.
-
AİŞ
Yaşıyan. * Rahat yaşıyan.
-
AİŞE
(Bak: Ayişe)
-
AİZ
Karşılık olarak veren. * Karşılık olarak verilmiş olan.
-
AİZZE
(Bak: Eizze)
-
AJ
f. Dinlenme, rahat hâl, istirahat.
-
AJAN
Fr. Bir şahsın, bir şirketin veya bir devletin bazı işlerini gören kimse. * Gizli vazifeli olan kişi.
-
AJANDA
Akılda tutulması icab eden şeyleri not etmeye yarayan, takvim şeklinde tanzim edilmiş defter.
-
AJANS
Fr. Her türlü havadisi toplayıp, ilgili mevkilere bildiren kuruluş. * Ticari bir teşekkülün kolu.
-
AJEH
f. Vücutta çıkan pürtüklü küçük ur.
-
AJENDE
f. Çamur. * Binalarda kullanılan harç.
-
AJİG
f. Nefret, kin ve düşmanlık.
-
AJİH
f. Kir, küf. * Çapak.
-
AJİNE
f. Değirmen taşı gibi maddeleri yontup düzelten demir alet. Dişengi.
-
AJİR
f. Göl, havuz. * Kalabalık, izdiham. * Bağırma, feryât. * Çekingen. * Akıllı, uyanık. * Amâde, hazır.
-
AJİRAK
f. Gürültü, ses. Bağırış.
-
AJÜG
f. Hurma lifi. * Ağaç budama.
-
AJUR
Fr. Gözenek. Göz göz işlenmiş nakış.
-
AK ALEM
Osmanlılarda saltanat sancağı.
-
AK ANBER
Beyaz cins anber.
-
AK'AK
Saksağan.
-
AK'AKA
Saksağan sesi.
-
AK'AM
Burnu eğri.
-
AKA
İran Türkleri "ağa" yerine kullanırlar.
-
AKAB
Topuk. Ökçe. * Bir şeyin hemen arkası. * Bir şeyin gerisinde olan zaman veya mekan.