Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ALAN
Orman içinde açıklık, meydan.
-
ALÂNÎ
Açıkta, meydanda, herkesin gözü önünde.
-
ALÂNİYETEN
Herkesin önünde, açıkça, alânen.
-
ALARGA
İtl. Açık deniz, engin.
-
ALARM
Fr. Tehlike anında herkesi haberdar etmek için verilen işaret.
-
ALAS
Odun kömürü.
-
ALAŞIM
Madenlerin eriyerek birleşmesi sonunda meydana gelen madde, halita.
-
ÂLÂT
(Âlet. C.) Vasıtalar. Âletler.
-
ÂLÂT-I BASARİYE
Gözle alâkalı gözlük, dürbün gibi optik âletler.
-
ÂLÂT-I CÂRİHA
Yaralayıcı âletler.
-
ÂLÂT-I HARBİYE
Harb âletleri, silâhlar.
-
ÂLÂT-I KATIA
Kesici âletler.
-
ÂLÂT-I NARİYYE
Ateşli silâhlar.
-
ÂLÂT-I RASADİYYE
Meteoroloji ve astronomi araştırmalarında kullanılan âlet ve cihazlar.
-
ÂLÂT-I TAB'İYYE
Baskı âletleri. Matbaa levâzımatı.
-
ALATURKA
İtl. Türkvari, Türk usulü, Osmanlı usulü.
-
ALAVERE
Vapurlara kömür vermek için bordaya kurulan kademeli iskele. * Tulumbanın basıp emme suretiyle işlemesi. * Herc ü merc. Karışıklık, kargaşalık. * Bir şeyin elden ele verilerek veya…
-
ALAVÎ
(İlâve. C.) İlâveler, ekler.
-
ALAY
(Ask.) 3-4 tabur piyade veya5 bölük süvari askerinden mürekkep kuvvet. * Debdebe ve gösterişle yapılan tören, geçit resmi. * Cemaat, topluluk, güruh, kalabalık, fevç. * Fazla mikta…
-
ALAY EMİNİ
Osmanlı İmparatorluğu zamanında bir alay askerin hesap işlerine bakan subay ki, binbaşıdan alt derecededir.
-
ALAY İMAMI
Osmanlı İmparatorluğu zamanında bir alay askere imamlık vazifesini yapan subay.
-
ALAYBOZAN
Eskiden kullanılmış olan bir çeşit fitilli tüfek.
-
ALAYE
Yüksek yer, yükseklik.
-
ALAYİŞ
f. Bulaşıklık, bulaşma. * Debdebe, tantana, gösteriş.
-
ALAZ
Alev.
-
ALB
Yiğit, kahraman, bahadır, cesur gibi manalara gelen bir sıfattır.
-
ALBASTI
Ateşli bir lohusalık hastalığı, lohusa humması.
-
ALBATR
f. Yumuşak ve beyaz bir çeşit mermer, kaymak taşı.
-
ALBAY
Yarbay ile tuğgeneral arasındaki askeri rütbede olan üstsubay.
-
ALBORA
İtl. (Denizcilik) Serenlerin, direklerin üzerine kaldırılıp bağlanması. * Floka küreklerinin, selâmlamak için yukarı kaldırılması. * Dalyanlarda ağın yukarı alınması ile balığın to…
-
ALBÜM
Lât. Fotoğraf resimlerini veya sair resim, şekil ve hatıraları içine alan defter veya kitap.
-
ALBÜMİN
Fr. Tıb:Nebat ve hayvanların etli ve sulu kısımlarında bulunan karbon, oksijen, azot, hidrojen ve kükürt bileşiği gıdalı madde.
-
ALC
(C.: Uluc) Yaramaz huylu kişi.
-
ALCEM
Uzun boylu, uzun.
-
ALÇI
Sağlam harç yapmada kullanılan beyaz toz, cibs.
-
ALCÜN
Ahmak kadın. * Semiz dişi deve.
-
ALD
Boyun siniri.
-
ALDEHİT
Lât. Kim:Alkol veya asitlerden elde edilen kimyevi bir sıvı.
-
ÂLE
f. İlaç için kullanılan ve "Hint Sünbülü" adı verilen çiçek.
-
ALE-D-DERECAT
Derecelere göre, sırayla.