Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ÂLEM-İ EMİR
Sâdece bir emr-i İlâhî ile işlerin hemen olduğu âlem. Yaradılışa ait kanunlar âlemi.(Ruha bir derece müşabih ve ikisi de âlem-i emirden ve iradeden geldiklerinden masdar itibariyle…
-
ÂLEM-İ ERVAH
Ruhlar âlemi. Ruhların ve ruhanîlerin bulunduğu âlem. (Bak: Ruhaniyat)
-
ÂLEM-İ ESBAB
Sebepler âlemi. Her şeyin bir sebebe dayanarak olduğu âlem. Bu dünya.
-
ÂLEM-İ FÂNİ
Gelip geçici âlem, dünya.
-
ÂLEM-İ GAYB
Zâhir duygularımızla bilinemeyen ve ervah ve meleklere, cinlere mahsus olan âlem. Mâzi ve müstakbeldeki mahlukatın mânevi hayatlarının âlemi.(Her şeyin bâtını zâhirinden daha âli,…
-
ÂLEM-İ HÂB
Uyku ve rüyâ âlemi. Bazan âlem-i mâna, âlem-i misal, âlem-i nevm gibi tâbirler de kullanılır.
-
ÂLEM-İ İSLÂM
İslâm dünyası. İslâm milletleri. (Ey âlem-i İslâm, uyan! Kur'ana sarıl! İslâmiyete maddi ve manevi bütün varlığınla müteveccih ol! Ve ey Kur'ana bin yıllık tarihinin şehadetiyle hâ…
-
ÂLEM-İ KEVN
Varlık âlemi. Kâinat.
-
ÂLEM-İ KEVN Ü FESAD
Cismani âlem. Bir taraftan vücuda gelip, diğer taraftan da harab olan fâni âlem.
-
ÂLEM-İ MA'NA
Mâna âlemi, bazı ehline münkeşif olan âlem, mânen anlaşılan ve bilinen âlem.
-
ÂLEM-İ MELEKUT
Melekut âlemi. (Bak: Melekût)
-
ÂLEM-İ MENÂM
Uyku âlemi, rüya âlemi.
-
ÂLEM-İ MİSÂL
Rüyâda görülen âlem. Dünyada mevcud bulunan bütün eşya ve zuhura gelen bütün ef'âlin aynısı ile müretteb ve mütekevvin olan bir tarzı veya âlem-i ruhâninin bir nev'i. (L.R.)(Gördüm…
-
ÂLEM-İ NÂSUT
İnsanlar âlemi ve dünya hayatı. Mahlukiyet. Âlem-i Lâhut'un zıddı.
-
ÂLEM-İ SABAVET
Çocukluk dünyası.
-
ÂLEM-İ ŞAHADET
Şahâdet âlemi. Bu dünya. Cenâb-ı Hakkın âyetlerine ve emirlerine imân edenlerin, hakka, hakikate şahadette bulundukları ve Allah'a itaat ve ibadetle mükellef oldukları dünya âlemi.…
-
ÂLEM-İ SİYASET
Siyâset dünyası, siyaset âlemi.
-
ÂLEM-İ SÜFLÎ
Süflilerin âlemi. Dünyâ âlemi. Âlem-i şehadet, âlem-i nâsut. (Bak: Nâsut)(Şu kâinata nazar-ı hikmetle bakıldığı vakit, azim bir şecere mânasında görünür. Ve şecerenin nasıl dalları…
-
ÂLEM-İ ŞUHUD
Bilip keşfedilen, görür gibi bilinen âlem. Görünen âlem. Dünya. Kâinat.
-
ÂLEM-İ TEKVİN
Devamlı değişen. Vücud ve hudus âlemi.
-
ÂLEM-İ ULVÎ
Ulvi âlem, ruhlar âlemi.
-
ALEM-İ ZÂTÎ
Zata âit isim, zatına âit işâret, zâtına mahsus alâmet, delil.(Evet, Zât-ı Akdes'in alem-i zâtîsi ve en âzamî ismi olan Lafzullahtan sonra en âzam ismi olan Rahman, rızka bakar. Ve…
-
ÂLEM-İ ZUHUR
Görünen âlem, şahâdet âlemi, şu anda içinde yaşadığımız âlem.
-
ÂLEM-PENAH
f. Cihanın sığındığı (yer veya saha).
-
ÂLEM-SUZ
f. Cihanı yakan.
-
ÂLEM-TAB
f. Dünyayı aydınlatan, cihanı parlatan.
-
ÂLEMANE
f. Dünya ile ilgili. Dünyevî.
-
ÂLEMÂRÂ
f. Dünyayı, âlemi süsleyen.
-
ALEMDAR
Bayrağı veya sancağı taşıyan. Bayraktar, sancaktar.
-
ALEMDÂR-I NEBİ
Peygamberimizin (A.S.M.) bayraktarı olan Hz. Ebu Eyyub-il-Ensarî (R.A.)
-
ALEMDARÎ
Bayraktarlık.
-
ALEMEFRAZ
Bayrak kaldıran, bayrak çeken.
-
ÂLEMEYN
İki âlem. Dünya ve âhiret.
-
ÂLEMGİR
f. Bütün âleme yayılan, cihanı kaplayan, dünyayı zapteden.
-
ÂLEMÎ
(C.: Âlemiyan) (Âlem. den) Dünyaya ait. İnsan.
-
ÂLEMÎN
(Bak: Âlemûn)
-
ÂLEMİYAN
(Âlemî. C.) Âleme mensub olanlar, insanlar.
-
ÂLEMNÜMA
f. Dünyayı gösteren.
-
ÂLEMPESEND
f. Bütün herkesin hoşuna gidip beğendiği şey.
-
ÂLEMŞÜMUL
Bütün dünyayı alâkadar eden, dünyayı kaplayan ve her yerde tanınmış olan.