Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
AMYÂ
(Müe.) Kör, a'ma.
-
AMYANT
Kolayca bükülebilen, ateşe dayanıklı liflerden yapılmış bir çeşit asbest.
-
ÂN
f. Uzağı gösteren işâret ismi. Şu. Bu. O. * Güzellik câzibesi. Melâhat. Güzellik. * Cemi edâtı. Kelimenin sonuna getirilerek cemi' yapılır. Meselâ: Âlimân: Âlimler. Anân: Onlar. Me…
-
AN MİM AMED
f. Tar: İslâmiyeti ve Türkçeyi öğretmek maksadıyla, devşirilerek toplanan ve Türk köylülerine satılan acemi oğlanlardan, müddetini tamamlayarak Rumeli Ağasının tezkeresiyle ulüfeye…
-
AN-ASL
Aslında, hakikatında, aslından.
-
AN-BE-AN
Gittikçe, yavaş yavaş, zaman ilerledikçe.
-
AN-CEHLİN
Bilmezlikle, bilmeyerek.
-
AN-İL İMAN
İmandan.
-
AN-İL-GIYAB
Kendisi yokken, gıyabında, arkadan.
-
AN-I SEYYALE
Gelip geçici az bir an.(Vacib-ül Vücud'a intisabını bilen veya intisabı bilinen herbir mevcud, sırr-ı vahdetle, Vâcib-ül Vücud'a mensub bütün mevcudatla münasebetdar olur. Demek he…
-
AN-I VÂHİD
Aniden, birdenbire, bir an.
-
AN-KARİB
Yakından, çok zaman geçmeden.
-
AN-KARİB-İZ-ZAMAN
Yakın vakitten.
-
AN-KARİBİN
Yakın vakitlerde.
-
AN-KASDİN
Kasd ve niyet üzere, mahsûsen.
-
AN-KÜM
Sizden.
-
AN-KÜMÂ
İkinizden.
-
AN-LA ŞEY'İN
Bilâ mucib, sebebsiz.
-
AN-NAKDİN
Nakit para olarak.
-
AN-SAMİM-İL KALB
Can ve yürekten, kalbden.
-
AN-SAMİMİN
Kalbden. Riyasızlıkla. Samimiyetle. İçten.
-
AN'ANÂT
(An'ane. C.) Rivayetler. * Gelenekler, an'aneler, âdetler, örfler.
-
AN'ANE
Âdet, örf. * Ağızdan nakledilen söz, haber. * Ist: Bir haberin veya bir hadis-i şerifin "an filân, an filan" diye râvileri bildirilmek suretiyle olan nakil. * Silsile. * Müezzin ez…
-
AN'ANELİ SENED
Hadis nakledenlerin veya bir haberi söyleyenlerin bu haberi kimden kime söylendiğini belli eden "An filan, an filan" diyerek şahısların isimleriyle beraber rivâyet ve nakledilen ku…
-
AN'ANEVÎ
An'ane ile alâkalı.
-
AN'ANEVİYE
An'aneciler. * An'aneden gelen.
-
ÂNÂ
(Ani. C.) Gece yarısı vakitleri.
-
ÂNÂ-ÜL-LEYL
Gece yarıları, gecenin geç vakitleri.
-
ANÂ'
Zahmet, meşakkat, güçlük, zorluk.
-
ANÂBİL
Kaba nesne.
-
ANÂDİL
(Andelib. C.) Bülbüller.
-
ÂNÂF
(Enf. C.) Burunlar.
-
ANÂFET
Kabalık, sertlik.
-
ANAFOR
Denizde akıntının yanında veya altında, onun ters istikametinde olarak akan su. Akıntı mukabili.
-
ANÂK
(C.: Ânuk) Dişi keçi yavrusu. * Zahmet, meşakkat. * Karakulak dedikleri hayvan.
-
ANAKAT
Muvaffakiyetsizlik. Ümidi boşa çıkma.
-
ANÂKİB
(Ankebut. C.) Örümcekler.
-
ANALJEZİ
yun.Tıb: Acı hissinin kaybı.
-
ANALOJİ
Mant. Benzetme yoluyla sonuç çıkarma. Bilinmeyen bir durum, bir hadise, bir münasebet ve bir varlık hakkında hüküm vermek için bilinen bir benzeri hakkındaki bilgilerden faydalanıl…
-
ANAMALCILIK
(Bak: Kapitalizm)