Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ASAH
(Bak: Esahh)
-
ASAHİB
(Ashab. C.) Sahibler, sahib olanlar. Ashablar.
-
ASAİB
Cemaatler, tayfalar. * Başa sarılan sargılar, nesneler.
-
AŞAİR
(Aşiret. C.) Aşiretler. Kabileler.
-
ASAK
Ucuzluk.
-
AŞAK
Sarmaşık.
-
ASAKİR
(Asker. C.) Askerler. Erler.
-
ASÂKİR-İ BAHRİYYE
Bahriyeliler. Deniz askerleri.
-
ASÂKİR-İ BERRİYYE $
Kara askerleri.
-
ASÂKİR-İ MUNTAZAMA
Ordu askeri.
-
ASÂKİR-İ MUVAHHİDÎN
Allahın birliğine inanan askerler. İslâm ordusu.
-
ASAL
(C: Asâl) Davarın kuyruğu devrik olmak. * Bağırsak.
-
ASALAK
Başka hayvan veya bitkilerin üstünde yaşayan ve onlara zarar veren hayvan veya bitki. Parazit. * Mc: Başkalarının sırtından geçinen kimse.
-
ASALE
Zehiri çok tesirli ve korkunç olan yılan.
-
ASALET
Temiz soyluluk. Soy sop temizliği. Köklülük. * Rüsuh. * Metanet. Necabet. Zâdegânlık. * Kendi işi için bizzat ve kendisi nâmına hareket. * Edb: Yazıda veya sözde bayağı tâbirlerin…
-
ASALETEN
Vekil olmayış. Kendi işini kendi namına bizzat kendisi yapmak üzere. Kendi nâmına olmak üzere.
-
ASALETLÛ
Asâletli, soy ve neseb sahibi, necib, asil. * Osmanlı İmparatorluğu zamanında resmi yazışmalarda büyükelçilere, Hristiyan büyüklerine, devlet adamlarına ve prenslerine denirdi.
-
ASALİT
Koyu, sahin.
-
ASAM
(İsm. C.) Günahlar.
-
AŞAM
f. Yiyecek ve içecek. * İçen, içici manasına birleşik kelimeler yapılır.
-
AŞAMİDENÎ
f. İçilebilen veya yenilebilen.
-
ASAMM
Sağır. * Sert, katı. * Güç, tahammül edilmez. * Gr: Muzaaf olan fiil. (İkinci veya üçüncü harf-i aslisi şeddeli olan fiil)
-
ÂSÂN
f. Kolay. Suhuletli. Yesir. * Bükülmüş ipin her katı.
-
ÂSÂNÎ
Suhulet, kolaylık.
-
ÂSÂR
Öç almalar. İntikamlar. * Eserler. * İzler. Nişanlar. Abideler. * Âdetler.
-
ÂSÂR-I ATİKA
Eski eserler.
-
ÂSÂR-I EDEBİYYE
Edebî değeri olan eserler.
-
ÂSÂR-I MATBUA
Tabedilmiş basılmış olan eserler.
-
ÂSÂR-I MERGUBE
Muteber ve rağbet kazanmış olan eserler.
-
ÂSÂR-I SAN'AT
Sanat eserleri.
-
ASARAN
(Bak: Asrân)
-
ASARE
f. Sayı, hesab.
-
ASARİM
(Asrâm. C.) Çadır toplulukları. Ayrı ayrı küçük insan grupları.
-
ASAT
Binâ.
-
ASATIB
(İstabl. C.) Ahırlar.
-
AŞAVET
Gündüz görüp, gece görmeyen ve tavukkarası adı verilen göz hastalığı.
-
ASAY
f. Gibi. (Bak: Asâ)
-
AŞAYA
(Aşi. C.) Akşamlar, mağribler.
-
ASAYİŞ
f. Emniyet, güvenlik, korku ve endişeden uzak hâl. Kanun, nizam hakimiyeti. İnsan cemiyetlerinde iktidar, hâkimiyet, bir zümrenin, bir sınıfın elinde olmaktan kurtulamamasından ve…
-
ASÂYİŞ-BERKEMÂL
Rahat ve huzur te'min edilmiş.