Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ABLİSE
f. Tarlaya tohum atan, ekinci.
-
ABLUKA
İtl. Etrafını sarıp hâriçle alâkasını kesme. Bahren muhasara, denizden kuşatma.
-
ABLUKAYI BOZMAK
Muhasara hattını yarıp geçmek.
-
ABLUKAYI KALDIRMAK
Muhasarayı bırakmak.
-
ABONE
Fr. Gazete ve dergi gibi yayınlara peşin para vererek muayyen bir zaman için müşteri olan kimse.
-
ABONMAN
Fr. Bir imalâtçı ile müşteri arasında düzenli satın alma için yapılan anlaşma.
-
ABORDA
İtl. Deniz teknelerinin rıhtıma, iskeleye veya başka bir tekneye yanlamasına yanaşması.
-
ABR
Rüya tabir etmek. Düş yormak. * Yaş akıtmak. Sudan veya başka yerden geçmek. * Söylemeden bir şeyi düşünmek.
-
ABRA
Bir değiş-tokuşta üste verilen şey. * Teraziyi ayarlamak için hafif gelen kefesine konulan ağırlık.
-
ABRAN
Ağlayan, ağlayıcı.
-
ABRAŞ
Alaca benekli at. * Klorofil azlığından dolayı açık renkte lekeleri olan bitki yaprağı.
-
ABRE
Göz yaşı.
-
ABS
(Ubus) Huzursuzluktan yüz ekşitmek, çehreyi çatmak.
-
ABŞ
Salâh. * Hüsn. İbâdet. * Gaflet.
-
ABSAL
f. Bahçe, koru, park.
-
ABT
Yalan, Şübhe uyandırıcı hareket.
-
ABU
f. Nilüfer çiçeği.
-
ABUS
Çatık çehreli. asık yüzlü. Yüzü ekşi.
-
ABV
Yüzün güzel olması. Nizamlı oluş. (Bak: Ta'biye)
-
AC
Fildişi. * Dolu kap.
-
AC'AC
Çağırış.
-
AC'ACE
Uzun uzun çağırmak.
-
ACAC
Toz. * Tütün. * Bulut. * Duman.
-
ACAFET
Zayıflık. Çelimsizlik.
-
ACAİB
(Acib. C.) Şaşırtacak ve hayret verici şeyler.
-
ACÂİB-İ SEB'A-İ ÂLEM
Dünyanın yedi tane şaşılacak, acaib şeyi. (Çin seddi bunlardan biridir.)
-
ACAİBAT
Normale zıt şeyler. Acâib şeyler.
-
ACAİZ
(Acuze. C.) Kocakarılar. İhtiyar kadınlar.
-
ACAK
f. Toprak.
-
ACAL
(Ecel. C.) Eceller. Ölümler, vâdeler.
-
ACALİT
Yoğurt.
-
AÇALYA
yun. Fundagillerden, güzel çiçekli bir bitki ve çiçeği.
-
ACAM
(Ecme. C.) Meşelik, kamışlık, ağaçlıklar.
-
ACAN
f. Polis: Emniyet mensubu
-
ACAR
(Ecr. C.) Sevaplar, ücretler, mükâfatlar. * Kiralar.
-
AÇAR
f. İştah açmaya yarayan turşu v.s. * İnişli yokuşlu yer. * Karıştırılmış, birleştirilmiş.
-
ACASA
Deve sürüsü.
-
ACB
Kuyruk sokumu. "Us'us" denilen küçük kemik. Her şeyin kuyruk dibi ve nihâyeti. Fâtiha-i hilkat olan küçük kemik.Acb-üz zeneb diye Hadis-i Şerifte ismi geçen ve insanın kuyruk sokum…
-
ACC
Yüksek sesle haykırma, * Gürültü çıkarma. Deveyi döğme.
-
ACC(E)
Kalabalık.