Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ACCAC
Fırtınalı, rüzgârlı. * Gürültülü.
-
ACEB
Taaccüb, şaşma, hayret. * Garib, hoş, lâtif ve nâdir-ül vücud olduğundan bir şey için inkâr ve istiğrab etme hâli.
-
ACED
Kuru üzüm.
-
ACELE
Çabuk, çabukluk. Bir işi çabuk yapmaya ve çabuk bitirmeye çalışma, ivedilik.
-
ACEM
İranlı. Yabancı. * Arapça konuşmayanlar. Arab olmayanlar. * Çekirdek.
-
ACEMÂNE
f. Acemlere yakışır suret. Yabancı gibi.
-
ACEMCEME
(C: Acemcemât) Kuvvetli, muhkem deve.
-
ACEME
(C: Acemât) Çekirdek. * Çekirdekten biten hurma ağacı. * Sert ve sağlam taş.
-
ACEMÎ
Tecrübesiz. * Yabancı. * Yeni. Mübtedi.
-
ACEMİSTAN
f. İran ülkesi.
-
ACEMİYAN
f. (Acemi. C.) İranlılar. Acemler. * Acemiler, tecrübesizler.
-
ACENTE
(Acenta) ing. Bir vapur şirketinin her iskeledeki memuru. * Bir şirket veya idarenin diğer memleketteki vekili. * Memur veya vekilin memuriyeti ve idarehanesi.
-
ACEZE
(Âciz. C) Âcizler. * Düşkünler, zayıflar.
-
ACÎB
Şaşılan ve hayret uyandıran şey. Benzeri görülmeyen. Garib. Taaccüb olunan şey.
-
ACİB
Hayret veren. Şaşılacak şey.
-
ACÎBE
Alışılmış surette olmayan. Çok hârika. Acib ve garip, hayret verici, şaşılacak şey.
-
ACİBE-İ HİLKAT
Her zaman yaratılan şekilden farklı olarak yaratılmış olan. (Meselâ: Normalinden çok fazla büyük cüsseli veya üç ayaklı olmak gibi)
-
ACİC
Sesi yükseltmek.
-
ÂCİL
Aceleci. * Acele eden. Hemen. * Derhal. Peşin. * Çabuk. * Fık: Dünya.
-
ÂCİLANE
f. Acele edene ait. Acele olarak. * şimdiki zamana ait.
-
ÂCİLEN
Acele olarak. Serian, derhal, müstâcelen.
-
ACİN
Yoğurma, hamur tutma.
-
ACİNÎ
Hamur gibi yoğurulmuş, macun kıvamında.
-
ACİNİYET
Mâcun halinde olma. Hamur gibi yoğurulmuş olma.
-
ACİR
Elindekini başkasına kiralayan. Kiraya veren.
-
ACİŞ
f. Üşüme, soğuktan üşüme.
-
ACİYY(E)
(c: Acâyâ) Anası öldüğünden, başka kimsenin sütüyle beslenen çocuk. * Anası sütünü vermeyip yemeği öğrettiği çocuk.
-
ÂCİZ
Beceriksiz. Eli ermez. Kabiliyetsiz. Gücü yetmez olan.
-
ÂCİZÂN
(Âciz. C.) Âcizler, beceriksizler, zayıflar, güçsüzler.
-
ÂCİZÂNE
f. Âciz olarak. Beceriksizce. Tevâzu ile. (Alçak gönüllülük ifâdesi için söylenir) "Allah'a karşı kusurlarını bilen bir mü'min âcizâne ancak Allah'tan rahmet diler."
-
ÂCİZİYYET
Acizlik, beceriksizlik, kabiliyetsizlik. * Fakirlik, tevâzu.
-
AÇI
(Bak: Zâviye)
-
AÇKI
Cilâ, perdah, lostra.
-
AÇKICI
Cilâ ve perdah veren sanatkâr.
-
ACLED
Yoğurt.
-
ACLEZ
Kavi, sağlam nesne.
-
ACM
(C: Ucum) Beş yaşına girmemiş deve. * Kuyruk dibi. * Isırmak.
-
ACMÎ
İnce fikirli. Akıllı, anlayışlı.
-
ACN
Yoğurma. Ma'cun kıvamına getirme.
-
ACUL
Çok acele eden sabırsız.