Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
AKD-İ MUAVAZA
Hibe ve sadaka gibi teberruattan olmayıp iki taraftan ivaz verilerek yapılan akd, ivazlı akd. Satış, trampa gibi.
-
AKD-İ ZİMMET
İslâmlarla muharebe etmiş veya eden bir şahsın veya bir cemaatın İslâm ahd u emânını, yani tâbiiyyetini kabul etmesi.
-
AKDAM
(Kadem. C.) Ayaklar, kademler.
-
AKDAR
Değerler. Kudretler.
-
AKDEM
Daha önce. Daha ileri. Daha mühim.
-
AKDEM-İ UMUR
İşlerin en mühimmi.
-
AKDEMÎN (AKDEMÛN)
Daha evvelce yaşamış olanlar. Geçmişler. İleride ve daha mühim kimseler. * Eksikler. (Bak: Kudemâ)
-
AKDER
En kudretli. * Kısa boylu.
-
AKDERİ
Eski zamanda kağıt yerine kullanılan ve üzerine yazı yazılan deri.
-
AKDES
En kudsi. En mübarek.
-
AKDİYYE
Mafsallarda bulunan yumru ve düğüm.
-
AKEM
Vergisi olmayan emlâk. Türbe, cami, köprü, çeşme gibi.
-
AKER
Zeytinyağı tortusu.
-
AKERKER
Kuvvetli arslan. * Yoğurt.
-
AKESE
f. Ökse. * Bir şeye ilişmiş, asılmış.
-
AKEVKA'
Kısa boylu.
-
AKF
Hapsetmek. Vakfetmek.
-
AKFA
(Kafâ. C.) Başın arka kısımları. Enseler.
-
AKFAL
(Kufl. C.) Kilitler. Kapı kilitleri.
-
AKFAR
(Kafr. C.) Sahralar, çöller.
-
AKFAS
(Kafas. C.) Hamal küfeleri. * Kafesler.
-
AKFEN
Kulağı küçük ve kalın olan.
-
AKFER
Çok kısır, en kısır. * İki ön ayakları dirseğine kadar beyaz olan at
-
AKHAF
(Kıhf. C.) Ağaç kaplar, ağaçtan yapılmış kaplar. * Kafa tasları.
-
AKHEB
Rengi bozrak olan ak nesne.
-
AKHEBAN
Fil, câmus.
-
AKHER
En kahredici, çok kahreden.
-
AKİ
(Akk. dan) İsyan eden, başkaldıran, âsi.
-
AKÎB
Bir şeyin ardından gelen. Arkası sıra giden.
-
ÂKİB
Kendisinden sonra peygamber gelmeyen Hz. Hâtem-ül Enbiyâ Peygamberimiz Resul-ü Ekrem (A.S.M.) * Bir diğerinin arkasından gelen.
-
ÂKİBE(T)
Bir şeyin sonu. Nihayet. Netice, sonuç.
-
ÂKİBET-BİN
f. İleri görüşlü. Sonunu evvelden gören.
-
ÂKİBET-BİNÎ
f. Tedbirlilik, neticeyi önceden görüp düşünme.
-
ÂKİBET-ENDİŞ
f. Geleceği için endişe eden. İstikbâlini düşünen. Akibetini düşünen.
-
ÂKİBET-ÜL ÂKİBE
Akibetin âkibeti. * Neticenin sonu. * Ahiret.
-
ÂKİBET-ÜL EMR
Bir işin neticesi, sonu.
-
ÂKİD
Kuyunun çevresi, etrafı.
-
AKİDE
İnanılan ve itikad edilen esas. İmân. * Bir nevi şeker adı.
-
AKİDE-İ TEVHİD
Allah'ın bir olduğuna inanmak.
-
ÂKİDEYN
Huk: Her akidde anlaşmayı yapan her iki taraf.