Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ALEYNA
Bizim üzerimize, bizim hakkımızda. Bize.
-
ALFABE
Fr. Bir lisandaki sesleri gösteren harflerin, belli bir sıraya göre dizilmiş takımı. * Okuyup yazmayı yeni öğrenecekler için başlangıç kitabı. * Bir işin başlangıcı.
-
ALFABETİK
Fr. Alfabe sırasına göre dizilmiş.
-
ALGI
(İdrak) İnsanın kendi varlığından veya çevresinden aldığı uyarımların, zihinde yorumlanması, mânalandırılması. Doğru idrak gibi yanlış idrak da olabilir. Yanlış idrak göz yanılması…
-
ALGUN
f. Kırmızı renginde, koyu ve parlak pembe.
-
ALH
Akıl gitmek. * Tembel olmak.
-
ALHAN
Deve kuşunun erkeği. * Karnı çok aç kişi.
-
ALHECE
Demiri ateşte kızdırıp yumuşatmak.
-
ÂLÎ
{\rtf1\ansi\deff0\deftab720{\fonttbl{\f0\fnil MS Sans Serif;}{\f1\froman\fcharset2{\*\fname Symbol;}MT Symbol;}{\f2\fswiss\fcharset1 MS Sans Serif;}{\f3\fswiss\fcharset1 Arial;}{\f…
-
ÂLİ
Büyük, yüksek, şerif, celil, aziz olan.
-
ÂLİ BAHT
f. Talihli, şanslı, bahtlı.
-
ÂLİ-CENAB
f. İyilik sahibi, yüksek ahlâklı. Cömerd. Büyük zat.
-
ÂLİ-D-DERECAT
Derecelerin âlisi, iyi ve şereflisi.ALİF : Yem torbası.
-
ÂLİ-FITRAT
Yüksek fıtratta olan.
-
ÂLİ-HİMMET
Himmeti yüksek. Gayreti çok.
-
ÂLİ-KADR
Çok takdir edilen. Yüksek değer sahibi. Kadr ü kıymeti yüksek. * Meşhur bir çeşit lale.
-
ÂLİ-MAKAM
Makamı yüksek, yeri yüksek.
-
ÂLÎ-MEKAN
Makamı, yeri, derecesi yüksek olan.
-
ÂLÎ-ŞAN
şan ve şerefi yüksek olan. * Meşhur bir cins lâle.
-
ÂLÎ-TEBAR
f. Sülâlesi temiz ve soyu yüce olan.
-
ÂLİC
İki hörgüçlü büyük deve. Yumuşak nesne. * Kırda bir kumlu yer.* Alcân dedikleri otu yiyen deve.
-
ÂLİCAH
(Ali-câh) f. Mevkii yüksek. Yüce mevkide bulunan.
-
ÂLİH
(C.: Alihât) Mabud; tapınılan, ibadet edilen şey.
-
ÂLİHE
(İlah. C.) Bâtıl ilâhlar. (Bak: İlâhe)
-
ALÎK
Hayvana bir defada verilen yem. * Asılan torba.
-
ALÎK-ÜD-DEVÂB
Yem torbası.
-
ALİKA
İçine birşey koyacak torba. * Yem.
-
ALÎL
Hasta. İlletli.(Mariz bir asrın, hasta bir unsurun, alil bir uzvun reçetesi; ittiba-ı Kur'andır. M.)
-
ALÎM
Bilen. İlmi, ebedi ve ezeli olan Cenab-ı Hak. (Kur'an-ı Kerim'de bu isim 126 kerre zikredilir.)
-
ÂLİM
Bilen, bilgili. * Çok şey bilen. * Çok okumuş, bilgiç. * İlim ile uğraşan. Hoca.(Âlim-i mürşid, koyun olmalı; kuş olmamalı. Koyun, kuzusuna süt; kuş, yavrusuna kay verir. M.)
-
ALÎM-ALLAH
Allah en iyi ve en çok bilendir (meâlinde.)
-
ALİM-ALLAH
Allah bilir (meâlinde yemin.)
-
ÂLİM-ÜL-GAYB VE-Ş-ŞEHÂDE
Görüleni ve görülmeyeni bilen. Allah.
-
ÂLİMAN
f. (Alim. C.) Alimler.
-
ÂLİMÂNE
f. Alimlere yakışır surette. Bilenlere yakışır şekilde.
-
ALÎN
Aleni, açık.
-
ALİVRE
Elde edildiği vakit teslim edilmek üzere, bir mahsul üzerine önceden yapılan satış.
-
ÂLİYE
Yüksek, yüce. Şerif ve aziz olan. * Necid ve Hicaz ülkesi. * (C.: Avali) Süngü başı.
-
ALİYY
Necip, büyük, yüksek, meşhur, namdar, ünlü.
-
ALİYY-ÜL A'LA
En üstün, birincilerin birincisi. En yüksek. Pek iyi.