Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ARİG
f. Kırılma, gücenme. * Kıskançlık, kin, nefret, adavet, düşmanlık.
-
ARİK
Asil haseb ve neseb ehli olan.
-
ÂRİM
İnatçı, kafa tutan.
-
ARİN
Arslanın yerleşip yataklandığı yer. * Ağaçlar. * Et.
-
ARİR
Garip.
-
ARİS
Gerdek. Hacle.
-
ARİŞ
Samandan yapılan bir çeşit ev. * Çardak, asma çardağı. * Sundurma, takdim ettirme.
-
ARİŞÎ
f. Manevî. Mânâ ile ilgili.
-
ARİSTATALİS
Yunan feylesofu Aristo.
-
ARİSTO
(Doğum : M.Ö. 384) Yunan filozoflarından olup Eflatun'un talebesidir. Mantık, ahlâk, siyaset, iktisad, felsefe kitapları vardır. Ruhun bakiliğine inanırdı. Tecrübeden ziyâde akla f…
-
ARİSTOKRASİ
yun. Âlimlerin ve cemiyette en iyilerin iktidarına dayanan hükümet şekli. Tarihte soylu, imtiyazlı, toprak sahibi, zenginlerin hâkimiyetine dayanan hükümet şekli. Bu şekli ile olig…
-
ARİSTOKRAT
yun. Sınıf farkını kabul eden ülkelerde asil sayılan kimse. Asilzâde sınıfından olan.
-
ARİYE
(Ariyet) Geri verilmek üzere alınan, iğreti. Bir kimsenin geri almak üzere, karşılıksız olarak başkasının faydalanmasına terk ettiği mal. Kullanılmak üzere alınan emanet mal.
-
ARİYETEN
İğreti olarak, emâneten mânasında kullanılır.
-
ARİYY
(C: Erâri) Davar bağlanan yer ve ip.
-
ARİYYET
Ödünç verip almak.
-
ÂRİZ
Azarlayıcı.
-
ARİZ VE AMİK
Enine ve boyuna, genişliğine ve derinliğine, tafsilâtlı şekilde.
-
ARİZA
Büyük bir kimseye hürmetle yazılan veya verilen şey, istirhamnâme, hediye.
-
ARİZE
Sâbit olmak. * Kuvvetli ve muhkem olmak. Bahil olmak.
-
ARIK
Uykusuz kimse, uykusuz olma halindeki.
-
ARINMAK
t. Temizlenmek, pâk olmak.
-
ÂRIZ
Sonradan olan şey. Bir şeyin zâtına ve hakikatına ait ve lâzım olmayıp başka bir varlıktan bazan vâki ve kaim olan. Takılan. Yapışan. * Bir şeyi arz ve takdim edici olan. * Kalın v…
-
ÂRIZA
Sonradan olan, noksanlık. * İsabet eden belâ ve keder. * Bozulma. * Gelip geçici. * Hariçten gelen te'sirle olan. * Bir şeyin olmasına veya görülmesine mâni olan birşey.
-
ÂRIZAN
İki yanak.
-
ÂRIZÎ
Zâtî ve irsî olmayıp sonradan hâsıl olan. Zâtî ve esastan olmayıp sonradan zuhur ve taalluk eden. Muvakkat, geçici.
-
ARK
Tarla ve bostana su akıtmak için açılan yol, cedvel, hark.
-
ARKA
Çadıra diktikleri direk. * Duvar içinde kerpiç ve taş arasına konulan ağaç.
-
ARKAN
Terleme.
-
ARKEOLOJİ
(Bak: Atikiyyat)
-
ARKES
Cem'etmek, toplamak.
-
ARKÎ
Balık avcısı.
-
ARKUB
Ökçe siniri. * Yalan ve kötü söz.
-
ARM
(Arem) İnatçılık, muannitlik. * Kafa tutma.
-
ARMÂ'
Alaca yılan.
-
ARMADOR
İtl. Direk, seren, ip ve yelken gibi şeylerle gemiyi donatan usta.
-
ARMAN
f. Hasret, özleyiş, özleme. * Nedâmet, pişman olma. * Eseflenme, teessüf. * Sıkıntı, rahatsızlık, zahmet.
-
ARMANÎ
f. Müteessif, kederli, üzüntülü. Pişman, nâdim.
-
ARMATÜR
Lât. Fiz: Kuvvet akımını toplu bir hale koymak için mıknatısın kutupları arasına yerleştirilen demir parçası. * Kondansatördeki iki iletken yüzeyden her biri.
-
ARMAZ
Kurbağa yosunu.